Kerkproeverij 2018

Na een eerste kennismaking met het fenomeen Kerkproeverij afgelopen winter willen wij dit mooie initiatief, om openheid te geven aan onze kerk, graag een vervolg geven. ‘Wij’ zijn: Willie Geessink, Bert Baarsma, Ans Staring en Hans Hinkamp.

De kaarten op tafel!

Voor onze Kerkproeverij liggen de kaarten inmiddels op tafel. Letterlijk. Uitnodigingskaarten zijn te vinden in de Johanneshof. Wil je iemand uitnodigen door deze een kaartje te geven? Doen! Daar liggen ze voor! We hebben liever dat iemand twee keer uitgenodigd wordt dan dat iedereen denkt ‘Ach, die zal vast wel door iemand anders uitgenodigd worden’.

Zo eng hoeft het niet te zijn. Gewoon een kaartje meenemen en overhandigen en zeggen dat je het leuk zou vinden als hij/zij zou komen.

De voorbereidingen zijn in volle gang en met de medewerking van het koor Second Edition belooft het een prachtige dienst te worden. Bij de landelijke inspiratiedag sprak Stefan Paas over ‘Uitnodigend Kerk-zijn’. Hij begon zijn lezing met onderstaand mooi voorbeeld…

‘Het Evangelie naar Johannes begint met een aardig verhaaltje over een uitnodiging. Jezus is bezig met het uitkiezen van zijn leerlingen, degenen die hem de komende tijd zullen volgen. Eén van die leerlingen is Filippus, uit Betsaïda. Er staat dat Jezus hem ‘vond’ toen hij op weg was naar Galilea. Hij nodigde hem uit: “Volg mij”. En dat deed Filippus.

Maar dat niet alleen. Hij ging op zoek naar zijn goede vriend Natanaël, om die ook uit te nodigen. Hij ziet Natanaël onder een boom zitten, en zegt: “Wij hebben hem gevonden”. Dat was niet helemaal juist, want één vers daarvoor staat dat het precies andersom was: Jezus had Filippus gevonden.

Maar Filippus is nog niet uitgesproken: “Wij hebben hem gevonden over wie Mozes en de profeten geschreven hebben: Jezus, de zoon van Jozef uit Nazaret”. De zoon van Jozef uit Nazaret. Dat klinkt theologisch ook niet helemaal in orde, toch? En wat Nazaret betreft… laten we dat half goed rekenen.

Filippus nodigt Natanaël uit. Hij doet dat in drie zinnen, en van de drie dingen die hij zegt, zijn er tweeëneenhalf fout. Maar Natanaël gaat mee en komt bij Jezus, en dan gaat de Geest er verder mee.

Je kunt het allemaal heel moeilijk maken, maar dat is toch de kern: getuigenis. En een ‘getuigenis’ is wat anders dan een gelikt promo-praatje, of voor één keer per jaar net doen alsof je heus een heel hippe kerk bent. Het is ook niet een antwoord hebben op alle vragen. Het is veel simpeler: gewoon vertellen wat je weet, of denkt te weten – ook al klopt er niet veel van, zoals bij Filippus.

Filippus vertelt enthousiast dat hij Jezus heeft ontmoet en hij zegt: “Kom kijken!”. Ik denk dat kerkproeverij daar begint: ‘proef’ je dat iemand die je uitnodigt er echt wat mee heeft, dat hij of zij echt iets van waarde heeft gevonden in de kerk?’

Hans Hinkamp

Share