Maandagmiddag 25 november komen Jan Leijenhorst en Hans Hinkamp, als ‘de zwaogers’, naar de Johanneshof. Zij verzorgen die middag een speciaal programma over ‘Kerst mist Jezus’. Voorzien van eigenzinnige en humoristische videofragmenten gaan ze in op de oorsprong en de ontwikkeling van het kerstverhaal. Wat doet het kerstverhaal ons? En wat doen wij het kerstverhaal aan!

Door alle tijden heen hebben mensen het kerstverhaal steeds aangepast aan de eigen achtergrond, om zo het verhaal dichter bij de mensen te brengen. De beide zwaogers doen ook een poging en nemen ons mee in een van de oudste geschriften is het Oudsaksische geschrift de Heliand, geschreven rond het jaar 825.
Na de pauze vertellen beide, aan de hand van een kerstklassieker van W.G. van der Hulst, een eigen kerstverhaal dat zich afspeelt in de eigen omgeving. De voertaal deze middag is het Achterhoeks dialect. De middag begint om 14.30 uur met een kopje koffie/thee. De toegang is gratis. Bij de uitgang is er de mogelijkheid onze middagen te ondersteunen met een vrije gift. Iedereen is van harte welkom!

Onder de naam ‘Bezielende verhalen’ trekken Jan en Edgar (vertellers) en Jacqueline (muziek) als eigentijdse troubadours rond. Met o.a. het programma ‘Sterke vrouwen’. In veel verhalen komen sterke vrouwen voor: vrouwen die leven geven, vrouwen die vechten, vrouwen die anderen te slim af zijn en vrouwen die rechten voor vrouwen op de kaart zetten.
Stoppen met haar werk op t.v. wilde ze al langer. Maar het inzicht om zich bezig te houden met klimaat en klimaatverandering kwam niet zomaar. Dat kwam pas echt toen ze de Camino naar Santiago de Compostella aan het lopen was. Margot: ‘Soms moet je eerst met eigen ogen zien dat het bijvoorbeeld slecht gaat met de biodiversiteit en de insecten, voordat je weet hoe je kunt bijdragen aan herstel.’
Het is een heel mooie ervaring om in een groep in stilte te genieten van de mooie Achterhoekse natuur. Het wandeltempo is iets minder dan vijf km/uur. We beginnen altijd met een gedicht ter bezinning en wandelen een klein uurtje in stilte. Op onze pauzeplek staat de koffie en wat lekkers voor ons klaar. Na de pauze lopen we in ongeveer langs een kortere route samen terug naar de startplaats.
De reacties die avond, om mee te denken en om samen een kerk te zijn waarin ruimte is voor mensen en ook verschillende vormen van vieringen, waren hartverwarmend. Er is veel waardering voor de kerkdiensten en de sfeer waarin we dat kunnen beleven. Maar voor een goede invulling van de vieringen en een bezinning hierop is een meer structurele aanpak. Hiervoor ligt al enige tijd het voornemen klaar (ook in ons beleidsplan) voor een werkgroep erediensten.
Naarmate de ziekte erger wordt en de naaste na verloop van tijd steeds meer zorg en aandacht nodig heeft, wordt de verzorging zwaarder. Regelmatig blijkt dat mensen met dementie in een verpleeghuis meer tot rust komen of het prettig vinden mensen om zich heen te hebben. Dianne Bremer neemt u mee in ‘wanneer is opname aan de orde en het verloop hiervan’.
