Opgewekt Pasen vieren

Het coronavirus heeft, met alle beperkingen, zorgen en verdriet, al een jaar lang ons leven in zijn greep. Misschien dat de boodschap van Pasen ons kan opbeuren en bemoedigen. Door de duisternis zal het licht weer doorbreken! Na de lockdown zal er zeker een opstanding komen. Liever opstanding dan opstand! Alleen zal dat in onze situatie niet één, twee drie (in drie dagen) gebeuren.

Nu zijn wij de eersten niet die te maken hebben met de lasten en zorgen van het leven. Maar Pasen is en blijft een feest om ‘opgewekt’ te vieren. Daarmee staan we dan in een heel oude Middeleeuwse traditie, om Pasen te vieren met een lach op het gezicht.

In deze oude traditie, de Risus Pachalis, de paaslach, vierde de kerk dat God door de opstanding van de Heer de duivel te kijk zette. De duivel dacht dat hij Jezus te pakken had, maar niets is minder waar: opstanding op de derde dag, de Heer is waarlijk opgestaan! Tijd dus om die duivel maar eens hartelijk uit te lachen. Zo groeide een traditie van grappen in de paasdienst. Er mag gelachen worden! (tot het echt te ver ging en het weer door een paus verboden werd).

Maar omdat het eigenlijk best een leuke gedachte is mogen we best zo vrij zijn om, laten we zegen hierin ‘onze eigen verantwoordelijkheid te nemen’. In de kerkorde van de Protestantse Kerk staan hiervoor ook geen richtlijnen opgenomen. Dus…

Eerst een ‘oudje’. Meer dan 100 jaar geleden sprak de Duitse filosoof Nietzsche: “als christenen er nu eens wat meer opgewekt en verlost zouden uitzien dan zouden er wellicht meer mensen in geloven.” Met die wetenschap in gedachten gaf een cursusleider een cursus in het kader van de bijscholing van predikanten en pastores. “Als jullie over de hemel preken hebben laat dan je gezicht ook echt stralen. En als jullie over de hel preken… dan is jullie normale gezichtsuitdrukking genoeg.”

Een toerist wilde bij een reis door het heilige land mee met een rondvaart over het meer van Galilea. Eenmaal aan boord kreeg hij het prijskaartje aangereikt. Omgerekend 60 euro voor een tochtje van een half uur! De toerist riep de schipper bij zich: “Allemachtig was is dat duur!” De schipper zei: “Ja, maar dit is wel het meer waar de Heer over het water liep, daar komen we straks langs”. “Geen wonder” antwoordde de toerist “met dit soort prijzen zou ik ook gaan lopen”.

Hans Hinkamp

Share